The Night..

With freezing enormity
With harrowing darkness..
Cold, whey faced,
deep down I dwell

Some call me a phase..
some call me a fact!
some sleep through me..
some stay intact.

You adore the dusky elegance
you adore the saffron hue
Then I strike you with fright
as a bolt from the blue

Beyond my saffron disguise,
beyond your guileless faith..
deep down lies
a creepy dark wraith

beyond every dusk,
safe, calm and quiet...
like a shrewd demon,
there stands the night..

-Aditee

किनारा

थेंब होऊनी वाहत जाता
आयुष्याच्या प्रवाहासावे
वाटे एका वळणावरती
मागे वळुनी तुला पहावे

दूर तिथे ह्या क्षितिजापासून
पल्याड तू एकटा किनारा
जलबिंदू मी अजाण होते
तुझ्या भोवती घुटमळणारा

कुणा कळेना कसे लागले
वेड तुला ह्या जलथेंबाचे
अजाण वेडी वाहायचे मी
ध्येय घेउनी राविबिम्बाचे

शेवटास मी पाश तोडूनी
पुढे निघाले, पाठ फिरेना
असाह्य मागे तुझा चेहरा
मनातुनी सारता सरेना

सोबतीस तव असंख्य लहरी
तरीही तू आतून कोरडा
वरवर मीही शांतच असते
तव स्मरणांचा आत ओरडा

भेट जरी प्राक्तनात नाही
परस्परांचे उरी उसासे
शुष्क तिथे तू दूर कधीचा
शुष्क इथे हे श्वास जरासे

वाहत जाता प्रवाहासावे
आस उरे अंतरी एकटी
पुढल्या जन्मी प्रवाह रोखून
तू मझा होशील सोबती

अदिती

सांज

सांज बावरी,सांजेला कळते ना काही
शांत बाह्यतः,आतुन ही घोंगावत राही

सांज बोचरी,काळोखाची पूर्वकल्पना
वर केशरिया,अंतरात दडल्यात वेदना

सांज विरहिणी अडखळलेली मावळतीशी
नेत्र पश्चिमी,मन पूर्वेच्या क्षितिजापाशी

सांज हरीच्या बाहूंमधली राधा भोळी
मोहनरंगी रंगुन बनते रात्र सावळी...

अदिती जोशी
13/1/15
10:30 pm

कर्ण....

लोपून तेज जाता हलकेच पश्चिमेला
बघ चोरपावलांनी चालून रात्र येई
निजले नभात तारे ,निजली उभी धरा ही
परि तान्हुल्यास माझ्या का नीज येत नाही?

इवली पहा झळाळे नाजूक सोनकाया
इवलाच देह भासे इवला हिरण्यगोल
तेजाळल्या कळ्यांची कानात कुंडले ही
तेजावली झळाळे डोळ्यातुनी अबोल

तू तेजगोल बाळा, मी गालबोट काळे
रे सोनुल्या तुला मी सोडून दूर जाते
घोंगावुनी कधीचा अंधार वाहणार्या
मी सावळ्या नदीला हा तेजपुत्र देते

तव दिव्य स्पर्श होता उजळेल विश्व सारे
मागे उरेल वेडी असहाय्य माउली ही
निजली अबोल माया ह्या बंद पेटिकेत
परि तान्हुल्यास माझ्या का नीज येत नाही ?

© अदिती जोशी
22.8.14
1:23 am

अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

नभी काजळी दाटता सूर ओला
उरा अंतरातून बरसून गेला
झरा आत वाहे,तरीही सुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

कुणी हासते वा कुणी गीत गाते
कुणी प्रेमरंगात रंगून जाते
उभी एकटी दूर सार्‍याहुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

झरावे किती मेघ आतून सारे
फुलावे किती अंतरंगी शहारे
फिरो गार वारा किती आसमंती
तरी कोरडासा उरे जीव अंती

नव्याने नटो ही धरा मेघवेडी
नवी बावरी लाजुदे सांज थोडी
उभी पायथ्याशी नव्याने जुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

सख्या,एकदा जीव ऐसा झुरावा
सुटावे जिणे,श्वास माझा सरावा
उरो शेवटाला तुझी होवुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

अदिती शरद जोशी
23/7/2014
4:22 am

वारी

श्वासांतून वाहे
सावळा मुरारी..
पायी चाले वारी
पंढरीची||

सावळ्या डोहात
सावळा तरंग
भक्तिरूपी दंग
वारकरी||

बंधने जुनी का
भासती विजोड
देहा लागे ओढ
विठ्ठलाची..||

अधिरश्या जिवा
पावलांची साथ
वसे अंतरात
भक्तियोग ||

पाहता लोचनी
विठ्ठल सावळा
तप्त जीव भोळा
श्रांत होई ||

विष्णुरूपी लीन
होवून मरावे
अंतास उरावे
विष्णूरूप ||

अदिती जोशी
4.7.14
8:42pm

कृष्ण

रूप सावळे आतीव सुंदर
भक्तिरसाचा मनात पाझर
उठे शहारा अंगांगावर
अंतरात वसतो मुरलीधर

निळा गंध त्या निळसर देही
मोहक इतुका तो निर्मोही
वरवर सारे चंचल श्यामल
आत गूढ अविचलसे काही

चराचरांतून घुमे बासरी
सप्तसूर सावळा मुरारी
वाहे यमुना अमृत होवुन
उठती आतुन अथांग लहरी

प्राण नांदतो ह्या तीरावर
त्या तीरावर मन झेपावे
कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे
कृष्णातच समरसून जावे

अदिती जोशी
6/6/2014
11:44 pm