सांज

सांज बावरी,सांजेला कळते ना काही
शांत बाह्यतः,आतुन ही घोंगावत राही

सांज बोचरी,काळोखाची पूर्वकल्पना
वर केशरिया,अंतरात दडल्यात वेदना

सांज विरहिणी अडखळलेली मावळतीशी
नेत्र पश्चिमी,मन पूर्वेच्या क्षितिजापाशी

सांज हरीच्या बाहूंमधली राधा भोळी
मोहनरंगी रंगुन बनते रात्र सावळी...

अदिती जोशी
13/1/15
10:30 pm

कर्ण....

लोपून तेज जाता हलकेच पश्चिमेला
बघ चोरपावलांनी चालून रात्र येई
निजले नभात तारे ,निजली उभी धरा ही
परि तान्हुल्यास माझ्या का नीज येत नाही?

इवली पहा झळाळे नाजूक सोनकाया
इवलाच देह भासे इवला हिरण्यगोल
तेजाळल्या कळ्यांची कानात कुंडले ही
तेजावली झळाळे डोळ्यातुनी अबोल

तू तेजगोल बाळा, मी गालबोट काळे
रे सोनुल्या तुला मी सोडून दूर जाते
घोंगावुनी कधीचा अंधार वाहणार्या
मी सावळ्या नदीला हा तेजपुत्र देते

तव दिव्य स्पर्श होता उजळेल विश्व सारे
मागे उरेल वेडी असहाय्य माउली ही
निजली अबोल माया ह्या बंद पेटिकेत
परि तान्हुल्यास माझ्या का नीज येत नाही ?

© अदिती जोशी
22.8.14
1:23 am

अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

नभी काजळी दाटता सूर ओला
उरा अंतरातून बरसून गेला
झरा आत वाहे,तरीही सुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

कुणी हासते वा कुणी गीत गाते
कुणी प्रेमरंगात रंगून जाते
उभी एकटी दूर सार्‍याहुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

झरावे किती मेघ आतून सारे
फुलावे किती अंतरंगी शहारे
फिरो गार वारा किती आसमंती
तरी कोरडासा उरे जीव अंती

नव्याने नटो ही धरा मेघवेडी
नवी बावरी लाजुदे सांज थोडी
उभी पायथ्याशी नव्याने जुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

सख्या,एकदा जीव ऐसा झुरावा
सुटावे जिणे,श्वास माझा सरावा
उरो शेवटाला तुझी होवुनी मी
अधूरी सख्या रे तुझ्यावाचुनी मी

अदिती शरद जोशी
23/7/2014
4:22 am

वारी

श्वासांतून वाहे
सावळा मुरारी..
पायी चाले वारी
पंढरीची||

सावळ्या डोहात
सावळा तरंग
भक्तिरूपी दंग
वारकरी||

बंधने जुनी का
भासती विजोड
देहा लागे ओढ
विठ्ठलाची..||

अधिरश्या जिवा
पावलांची साथ
वसे अंतरात
भक्तियोग ||

पाहता लोचनी
विठ्ठल सावळा
तप्त जीव भोळा
श्रांत होई ||

विष्णुरूपी लीन
होवून मरावे
अंतास उरावे
विष्णूरूप ||

अदिती जोशी
4.7.14
8:42pm

कृष्ण

रूप सावळे आतीव सुंदर
भक्तिरसाचा मनात पाझर
उठे शहारा अंगांगावर
अंतरात वसतो मुरलीधर

निळा गंध त्या निळसर देही
मोहक इतुका तो निर्मोही
वरवर सारे चंचल श्यामल
आत गूढ अविचलसे काही

चराचरांतून घुमे बासरी
सप्तसूर सावळा मुरारी
वाहे यमुना अमृत होवुन
उठती आतुन अथांग लहरी

प्राण नांदतो ह्या तीरावर
त्या तीरावर मन झेपावे
कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे
कृष्णातच समरसून जावे

अदिती जोशी
6/6/2014
11:44 pm

तू गेलीस तेव्हा...

तू गेलीस आणि मीच मला शोधीत राहिलो..
सुकलेली तुटकी स्वप्ने कुरवाळीत राहिलो
अधरांवर उरली एक अधिरशी हूरहूर ओली
कावितेत तुझ्या मी आठवणी गुंफीत राहिलो..

तू गेलिस तेव्हा सांज जराशी ओली होती
नुकतीच पसरली प्रेमफुलांवर लाली होती
तू अश्रूसम पापणीतुनी ओघळून जाता
तो अश्रू ओला चोहिकडे शोधीत राहिलो..

गे स्मरती सखये सांजेच्या त्या वेड्या भेटी
अंतरात अजुनी सलती त्या स्मरणांच्या गाठी
बघ धून आळवीत नित्याची मी होवूनी कान्हा
राधा म्हणुनी तुजला गे हाकारीत राहिलो..

तू सर प्रेमाची चातक मी एकला अधिरसा
रोखून श्वास या इथे उभा मी सखे कधीचा
हा श्वास संपता खोल तुझ्या डोहात बुडावे
इतुकेच मागणे नित्य सखे मागीत राहिलो..

© अदिती शरद जोशी
29/05/2014
4:45 pm

नाते आपुले तसेच आतून..

जसे फुलावे रंग साजिरे
श्यामनिळ्याच्या मोरपिसातुन
मुके तरी मोहाहुन मोहक
नाते आपुले तसेच आतुन

मी मुरली तू सूर खुळासा
मी यमुना तू माझी खळखळ
तू कविता मी तुझ्या आतली
आर्त खोल दडलेली तळमळ

तू कान्हा मी अधीर राधा
राघव तू मी तुझी मैथिली
नर्तक तू मी नुपुर नादमय
छुमछुमणारे तुझ्या पाऊली

भेट घडे या वळणावरती
अनोळखीशी आज नव्याने
वर वर सारे परके तरिही
जुळले अंतर जुन्या दुव्याने

परस्परांतच परस्परांनी
पुन्हा नव्याने जावे गुंतून
अनोळखी देहात नांदते
नाते आपुले तसेच आतून..

अदिती जोशी